W przypadku ADHD, czyli nadpobudliwości psychoruchowej, aby odpowiednio dobrać metody i środki związane z leczeniem, konieczne jest poznanie przyczyn zespołu u badanego. Z jednej strony mogą to być uwarunkowania genetyczne, z drugiej strony uwarunkowania środowiskowe. Niezależnie jednak od tego, co stanowić będzie podstawową i najważniejszą przyczynę schorzenia, ważne jest zastosowanie odpowiedniego leczenia czy terapii.


Jeżeli mówimy o małym dziecku, konieczne będzie poświęcenie mu znacznie większej uwagi. Dlatego też najlepiej jest prowadzić terapię wyłącznie z dzieckiem. Jeżeli będziecie bowiem we dwoje (terapeuta i dziecko) wytworzy to odpowiednią atmosferę, i zmniejszy ilość bodźców, na które dziecko może reagować.


W przypadku zespołu nadpobudliwości psychoruchowej, terapia wymaga dużej determinacji oraz złożonego i nader wszechstronnego działania. Dzieci, które cierpią na zespół ADHD koniecznie wymagają specjalnego i odpowiedniego podejścia wychowawczego. Ważne zatem jest, aby dziecko nauczyło się samo we własnym zakresie walczyć ze swoimi negatywnymi odruchami i przyzwyczajeniami. Ponadto, malec powinien stopniowo uczyć się pracy w grupie, gdyż to będzie dopiero oznaką zdrowia badanego.


W

ażne jest także podjęcie odpowiednich działań w zakresie zadrobienia zaległości z okresu chorobowego raz postaranie się o wyrównanie poziomu intelektualnego pomiędzy dzieckiem a resztą jego rówieśników.


B

ardzo kontrowersyjne wydaje się być w tym przypadku leczenie farmakologiczne. Istnieje długa lista leków, które mają za zadanie poprawić dziecku funkcjonowanie mózgu, ale należy zaznaczyć, że jak każde – także i te leki, niosą ze sobą ogromną listę skutków ubocznych. A wystarczy przecież poświęcić dziecku więcej uwagi, na którą zasługuje i skonsultować się z terapeutą, który doskonale zna się na leczeniu zespołu nadpobudliwości.


Decyzja o rodzaju podjętego leczenia zależy już wyłącznie od decyzji terapeuty i rodzica. Jeżeli więc ten problem dotyka bezpośrednio Ciebie- zdecyduj mądrze!